مىانگيزد و چيزى براى بدن سودمندتر از آن نيست كه انسان از چيزى كه نيازمند بدان نيست دست بدارد . حضرت صادق عليه السلام فرموده است من ظهرت صحته على سقمه فعالج نفسه بشئ فمات فانا الى الله منه برئ ( پناه مىبرم به خدا از كسى كه تندرستى او بر بيماريش چيره باشد و خود را درمان بكند و از آن بميرد ) . حضرت ابى الحسن عليه السلام فرموده است ادفعوا معالجة الاطباء ما اندفع داء منكم فانه بمنزلة البناء قليله يجرّ الى كثيره ( تا وقتى كه درد از شما مىگريزد از درمان پزشكان پرهيز كنيد زيرا اين كار بمنزله بنائى است كه كم آن به زياد مىانجامد . ) و روايت شده كه : لا يتداوى المسلم حتى يغلب مرضه صحته ( مسلمان تا وقتىكه بيمارى بر تندرستى او چيره نشود بدرمان نمىپردازد ) . از حضرت صادق ع روايت شده : ان المعدة بيت الداء و ان الحمية هى الدواء فرمود : ( معده خانه همه دردهاست و پرهيز دارو است ) . و از او روايت شده كه فرمود : كل داء من التخمة ( هر دردى زاده تخمه است . ) حضرت ابى الحسن عليه السلام فرموده است ليس الحمية ان تدع الشئ اصلا و لكن الحمية ان تأكل من الشئ و تخفف ( پرهيز آن نيست كه از چيزى چشم بپوشى بلكه آنست كه بخورى اما كم بخورى ) . از حضرت ابى عبد الله روايت شده : لا تنفع الحمية للمريض بعد سبعة ايام ( پس از هفت روز - ظاهرا از آغاز بيمارى - پرهيز سودبخش نيست ) . همچنين روايت شده : الحمية احد عشر صباحا ( پرهيز يازده روز است ) . همچنين روايت شده : اداوى الحار بالبارد و البارد بالحار و الرطب باليابس و اليابس بالرطب وارد الامر كله الى الله عز و جل ( من گرمى را با سردى ، سردى را با گرمى ، رطوبت را با خشك و خشكى را با مرطوب درمان مىكنم و كار را به خدا واگذار مىكنم ) . روايت شده كه : قيام الليل